Ciekawość

Ciekawość czy wścibstwo

Ludzie ciekawi, nawet ciekawscy często nas irytują swoją dociekliwością i nieustępliwością w chęci wydarcia naszych tajemnic. Dlatego nie mają łatwego życia wszyscy dociekliwi, szczególnie kiedy rozmówcą okazuje się introwertyk. A przecież ciekawość jest jednym z głównych elementów poznawania.

1. Co to jest ciekawość?

Zachowanie osobnicze, które jako ludzie dzielimy z wieloma zwierzętami. Jest działaniem świadomym, choć nie zawsze. Prowadzi do procesu poznania i uczenia się. Choć czasem z opłakanymi efektami. Stąd wiele przysłów z ostrzeżeniami przed zbytnią ciekawością.

Ciekawość to uniwersalne narzędzie. I jak każde może być użyte w różny sposób. Cytując jednego z klasyków − Rzeczy nie są ani dobre ani złe. Nasze myślenie takimi je czyni.
Jednym ze składników ciekawości są emocje. One popychają jednostkę do działania. Bez zainteresowania i zaciekawienia tempo zdobywania wiedzy maleje, a nawet zanika. Ciekawość jest motorem postępu. Edukacja, tym bardziej świadoma bez ciekawości jest procesem żmudnym i niemającym perspektyw powodzenia.

Obserwując malca, który jeszcze nie chodzi i używa różnych sposobów na przemieszczanie się, można zaobserwować jego ciekawość. Jest wszędzie. Malec cały zrobiony jest z ciekawości. Kurs z tendencją do wzrostu utrzymuje się jeszcze w przedszkolu i pierwszych latach szkolnych. Niestety i jest to nieuniknione, zanika z biegiem kolejnych lat nauki. Dzieci tracą chęć do spontanicznego zdobywania wiedzy. Dlaczego? Przecież nikt tego nie chce. Czyżby? Dlaczego zatem od zadawania pytań w szkole są tylko nauczyciele? Sytuacja przypomina prokuratorskie przesłuchanie. Każdy ma swoje miejsce w przedstawieniu, ale przedstawienie jest statyczne. A aktorzy, jak zasuszone owady przypięte szpilkami tkwią niewzruszenie na wyznaczonych przez system i przyzwyczajenie miejscach. Należy pozwolić dzieciom zadawać pytania. Nawet jeśli są naiwne. Muszą przecież nauczyć się tej trudnej sztuki, by tym łatwiej później przedzierać się przez życie.

3. Wścibski, czy ciekawy?

Znalezienie miejsca, gdzie leży granica jest niezwykle trudne. I w każdym przypadku znajduje się gdzie indziej. Ciekawość sama w sobie jest pozytywna i rozwijająca. Kiedy przybiera patologiczne cechy, staje się nieakceptowana. U podstaw eskalacji zachowań poznawczych u części osobników obu płci może leżeć samotność i brak zrozumienia otoczenia. Nasze wścibstwo tłumaczy wielka popularność mydlanych oper. Widz jest dopuszczany do wszystkich sekretów życia z pominięciem szarej prozy. Daje to bezpieczną i wygodna pozycje obserwatora bez konsekwencji pomówienia o chorobliwą ciekawość.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przepisz kod: *

Post Author: Redakcja